Wiedza tajemna

„Dzwonnik z Notre Dame”. Film, który Disney uznał za nieodpowiedni dla dzieci

Zaglądamy za kulisy jednej z bardziej kontrowersyjnych animacji Disneya.

Dzwonnik z Notre Dame to ponadczasowa animacja oparta o powieść Wiktora Hugo o tym samym tytule. Powstały w 1996 roku film przedstawia niesamowitą historię szpetnego Quasimodo zamieszkującego katedralną wieżę, pięknej cyganki Esmeraldy i sędziego Klaudiusza Frollo, opętanego do niej szaleńczą żądzą.

Dzwonnik z Notre Dame jest siódmym filmem zaliczanym do Renesansu Disneya, a za jego reżyserię odpowiadają Gary Trousdale i Kirk Wise (Piękna i Bestia, 1991, Atlantyda – zaginiony ląd, 2001).

Dzikie pożądanie, rasizm, fanatyzm religijny to tematy raczej nieczęsto poruszane w filmach kierowanych głownie do młodszej publiki, dlatego władze Disneya były przekonane, że Dzwonnik dostanie kategorię PG (parental guidance) sugerującą, żeby dzieci oglądały film pod czujnym okiem rodzica. Decyzja o braku PG spotkała się z niedowierzaniem ze strony całego Disneya.

Dzwonnik z Notre Dame

Gargulce Wiktor i Hugo noszą swoje imiona na cześć Wiktora Hugo, który napisał oryginalną powieść.

Artysta odpowiedzialny za postać Quasimodo to James Baxter, który wcześniej stworzył Francuzkę Bellę z Pięknej i Bestii i pawiana Rafiki z Króla Lwa. Tłumaczy to dlaczego…

Bella i Pumba pojawiają się w Dzwonniku. Przechadzającego się mola książkowego i naszykowaną do upieczenia dziką świnię zobaczymy podczas sceny, w której Quasimodo śpiewa Być tam i obserwuje Paryż ze szczytu katedry. Bystre oko dopatrzy się również latającego dywanu z Aladyna, który trzyma handlarz stojący za Bellą.

Po lewej przechadzająca się Bella, a po lewej Pumba przygotowany na ruszt, którego niesie dwóch Paryżan (Pumba z jabłkiem w pysku będzie lepiej widoczny w późniejszej scenie)

W filmie wykorzystano przeróbki chorałów gregoriańskich, np. w scenie, w której Frollo zabija matkę Quasimodo, słychać Dies Irae (Dzień gniewu).

Naczynia Frolla i Quasimoda odzwierciedlają ich samych.

Dzwonnik z Notre Dame

W filmie Quasimodo normalnie mówi i słyszy, natomiast w powieści bohater ogłuchł od dzwonienia w dzwony.

W powieści Frollo jest Archidiakonem, jednak twórcy filmu uznali, że Kościół może się obruszyć za uczynienie osoby duchownej czarnym charakterem (dodatkowo pałającym obsesyjną żądzą do kobiety). Poza tym Frollo jako sędzia może wydawać się widzom jeszcze bardziej złowieszczy.

Pst! Zobaczcie 40 złoczyńców Disneya i 7 grzechów głównych. Kto dopuszcza się nieczystości?

Skomponowana w latach 1899 – 1900 Tosca Giacomo Pucciniego to jedna z najsłynniejszych oper na świecie. Jej pierwszy akt kończy się przyprawiającym o dreszcze Te Deum, w którym złoczyńca, Scarpia, śpiewa o swoich szatańskich planach. Wykonywane przez Frolla Hellfire (polskie Z dna piekieł) było zainspirowane diabolicznym utworem. Którą wersję wolicie – angielską w wykonaniu Tony’ego Jaya czy polską Krzysztofa Gosztyły?

Żeby dodać animowanemu miastu więcej autentyczności, nad 10-minutowym fragmentem pracowało 100 francuskich animatorów, którzy nadali architekturze i krajobrazowi widzianemu w filmie iście paryskiego klimatu.

Para kolczyków, którą na spółkę noszą Esmeralda i jej koza, Djali, jest symbolem ich przyjaźni.

Esmeralda i Djali, Dzwonnik z Notre Dame

Animacja wszystkich postaci została zrobiona ręcznie, klatka po klatce.

Animacja komputerowa (CGI) została wykorzystana do stworzenia sceny z wielkim i buchającym życiem tłumem (podobnie jak słynna scena pędzących gnu w Królu Lwie). Stworzona w tym celu podstawowa postać została ubrana w kilka różnych strojów, a następnie wielokrotnie kopiowana.

Tłum, Dzwonnik z Notre Dame

Animator Floyd Norman wyznał, że „Powiedziano nam, aby film nie był zbyt religijny – dość trudne zadanie, gdy weźmie się pod uwagę, jak wiele z tej historii dzieje się w dużym kościele”. Mimo tego, niektórych odniesień biblijnych nie udało się uniknąć. Zauważmy, że Dzwonnik z Notre Dame jest 34. animowanym filmem Disneya, a zawarte w nim dwie piosenki God Help the Outcasts i Heaven’s Light/Hellfire zawierają więcej odniesień do słów „God” i „Lord” („Bóg” i „Pan”) niż wszystkie poprzednie 33 filmy razem.

Ponad 600 osób pracowało nad Dzwonnikiem z Notre Dame. W filmie wykorzystano pracę 620 artystów i pracowników produkcji, 72 000 ołówków, 1 milion arkuszy papieru animacyjnego, a czas poświęcony na Dzwonnika wyniósł 1,2 miliona godzin pracy.

Bardzo możliwe, że to właśnie przez wspomniane wyżej tematy tabu (i piękny taniec Esmeraldy, który dziewczyna wykonuje przy rurze) Dzwonnik z Notre Dame nie odniósł gigantycznego sukcesu finansowego. Co więcej, dosyć mroczny klimat i poważne tematy poruszane w powstałej rok wcześniej Pocahontas oraz w samym Dzwonniku zmusiły Disneya do nakręcenia filmu, który rozluźniłby atmosferę. Padło na powstałego w 1997 roku Herkulesa.

1 comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial