Wiedza tajemna

„Smerfy” Sony Animation. 15 niebieskich faktów. Jak bardzo różnią się od oryginału?

Pierwsza hybryda (połączenie animacji z live-action) od Sony Animation okazała się sporym sukcesem. Smerfy doczekały się już trzech odsłon!

Pierwszą część wyreżyserował Raja Gossnel. Udział wzięli Katy Perry (Smerfetka), Neil Patrick Harris (Patrick Winslow), Sofia Vergara (Odile), Jayma Mays (Grace Winslow), Hank Azaria (Gargamel), Jonathan Winters (Papa Smerf), Alan Cumming (Śmiałek), Fred Armisen (Ważniak).

Azaria w roli Gargamela. Aktor ogolił głowę, aby peruka pasowała! Zafundował sobie także protezę nosa.

O polskiej wersji językowej wolę nie pisać, bo nie wyszła najlepiej.

#1 Hank Azaria jest trzecim aktorem, który zagrał Gargamela. Paul Winchell użyczał głosu postaci do ostatniego sezonu (1989-1990) Smerfów (1981). Michael Bell zajął jego miejsce po tym, jak Winchell odszedł z powodu rzekomych problemów ze scenariuszami sezonu dziewiątego. Polskiemu Gargamelowi w niezapomnianym serialu użycza Wiesław Drzewicz.

#2 Będąc dzieckiem, Katy Perry (I Kissed a Girl, Teenage Dream) nie mogła oglądać oryginalnej serii Smerfy (1981). Jej rodzice byli bardzo konserwatywnymi pastorami i nie uważali serialu za wartościową rozrywkę dla swoich dzieci.

#3 Podczas kręcenia każdy Smerf był reprezentowany przez inną kolorową kropkę na planie, a aktorzy i aktorki musieli pamiętać, która kropka jest którą Smerfką lub Smerfem. Pomysłowe!

#4 Według belgijskiego rysownika Peyo (Pierre Culliford) Smerfy nigdy nie zdejmują czapek. Robią to jednak w filmie, używając swoich nakryć głowy jako spadochronów podczas zeskakiwania z balkonu. Krewni Peyo zażądali, aby w tej scenie Smerfy były widoczne tylko z góry lub z dołu. Nie dziwmy się, że chciano postąpić zgodnie z wolą Peyo.

#5 Za każdym razem, gdy Smerfy jeżdżą na dachu taksówki, pojawia się na ekranie reklama czegoś „niebieskiego”. Pierwszy raz Blue Man Group, a drugi odtwarzacza/płyt Blu-ray.

#6 Christine Baranski, Angelina Jolie i Jessalyn Gilsig były rozważane do rolę Smerfetki. Angaż otrzymała piosenkarka pop – Katy Perry.

#7 Anton Yelchin, który wcielił się w niezdarnego Smerfa (Ciamajdę), opisał swoją rolę jako trochę słodszą niż w oryginalnej kreskówce:

„Niezdarny nie próbuje nikomu zepsuć niczego, jest po prostu niezdarny i właściwie jest zmęczony byciem niezdarnym.”

#8 Aby przygotować się do roli Grouchy’ego (Gburka), George Lopez nie pił kawy, upewniał się, że ma nieświeży oddech i wybrał najbardziej zajęty/napięty czas, przemieszczając się do studia.

#9 Pierwsza scena w filmie to panorama średniowiecznej krainy/wioski Smerfów (latają na bocianach, każdy pełni małą/ważną rolę w swojej społeczności). To hołd dla Smerfów (1981), w którym znalazły się te same ujęcia.

#10 Śmiałek (nie mylić z Osiłkiem z charakterystycznym tatuażem w kształcie seca), Szalony Smerf i Narrator (Smerf) to najnowsze niebieskie ludziki, które pojawiły się od czasu śmierci twórcy Smerfów Pierre’a „Peyo” Culliforda w 1992 roku.

#11 Początkowo Smerfy były komiksem autorstwa Pierre’a „Peyo” Culliforda. W hołdzie temu komiks „Smerfy” odgrywa kluczową rolę w filmie. Książka, którą Smerfy znajdują w Magicznym Emporium pana Wonga- L‚Histoire des Schtroumpfs, zawiera grafiki autorstwa Pierre’a „Peyo” Culliforda z jego opowiadań The Smurf’s Apprentice, The Fake Smurf i The H 100th Smurf.

#12 Ważniak twierdzi. że zna 613 odcieni błękitu.

#13 Spośród stu jeden smerfów tylko dwadzieścia jeden jest wymienionych z imienia (w tej kolejności): Farmer, Greedy (Łasuch), Handy (Pracuś), Clumsy (Ciamajda), Baker (Piekarz), Narrator, Chef (Kucharz), Jokey (Zgrywus), Grouchy (Maruda), Gutsy (Śmiałek), Papa (Papa Smerf), Smurfette (Smerfetka), Crazy (Szalony Smerf), Brainy (Ważniak), Panicky, Hefty (Osiłek), Painter (Malarz), Harmony (Harmoniusz), Complimentary (Pochlebca), Passive-Aggressive (Hipokryta) i Vanity (Laluś). Tylko – albo aż!

#14 Smerf „Panicky” miał pojawić się w filmie, ale ostatecznie wspomniał o nim tylko Śmiałek w jednej z kwestii. Jednak pojawia się w towarach sprzedawanych przez McDonald’s (coś a’la zestaw Happy Meal?) w Smerfach 2.

#15 Producent Jordan Kerner chciał nakręcić filmową wersję Smerfów od 1997 roku, jednak prawa uzyskał dopiero w 2002 roku. Wówczas spadkobiercy Pierre’a „Peyo” Culliforda stwierdzili, że są pod wrażeniem szkicu adaptacji Kernera Pajęczyna Charlotty (2006).

PS Piosenka podczas napisów końcowych to Ready to Go zespołu Panic! At the Disco. Należy jednak zaznaczyć, że nie została skopomonowa na jego potrzeby, a jedynie wykorzystana.

Jeśli chodzi o Błękitną Pełnię, to określenie na drugą pełnię Księżyca w ciągu miesiąca. Jest to zjawisko rzadkie, ale występuje raz na kilka lat!

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: