Wiedza tajemna

„Tajemniczy świat Arietty”. Hiromasa Yonebayashi debiutuje w Ghibli. 15 faktów

17. animacja studia Ghibli (wliczając tytuł Nausicaa z Doliny Wiatru z 1984 roku Hayao Miyazakiego) na motywach powieści Pożyczalscy brytyjskiej pisarki Mary Norton, Tajemniczy świat Arietty (2010), to niewątpliwy sukces studia.

Kilkunastoletni Shō ciężko choruje na serce. Jedynym ratunkiem jest dla niego operacja. Aby oderwać chłopca od stresu, jego ciotka zabiera go do swojego domu otoczonego dużą ilością zieleni. Okazuje się, że jest on także siedzibą miniaturowych Pożyczalskich (w tym Arietty), którzy robią co mogą, aby pozostać niezauważalnymi dla ludzi.

#1 Siedem milionów pięćset tysięcy ludzi obejrzało film w kinach, co stanowi rekord wszech czasów w Japonii w przypadku reżyserskiego debiutu.

#2 Producent wykonawczy i scenarzysta Hayao Miyazaki oraz pełniący podobne role Isao Takahata rozważali adaptację powieści przez ostatnie czterdzieści lat. Udało się.

#3 W domu Pożyczalskich są trzy rodzaje kubków z symbolami kart do gry (serce, karo i trefl). Jedynym symbolem, którego nie ma, to wino (ang. spade), który w wielu kulturach uważany jest za zwiastun pecha. Podobnie piki zostały przedstawione w filmie Toy Story 2 (1999).

#4 Hiromasa Yonebayashi był najmłodszą osobą, która wyreżyserowała film dla Studio Ghibli. Uczynił to w wieku 36 lat.

#5 Francuska piosenkarka Cécile Corbel, wielka fanka filmów Studio Ghibli, wysłała studiu swój drugi album w prezencie w 2009 roku. Producent Toshio Suzuki posłuchał go i był nim tak oczarowany, że postanowił zatrudnić ją do skomponowania ścieżki dźwiękowej.

#6 Zdenerwowany pomysłem wyreżyserowania tego filmu Hiromasa Yonebayashi początkowo cały czas szukał rady i opinii Hayao Miyazakiego. W końcu zdał sobie sprawę, że musi zmierzyć się z tym sam. Kiedy nadszedł czas na narysowanie storyboardu, Miyazaki pogratulował mu.

#7 Czwarty film fabularny studia Ghibli, który nie jest dziełem Miyazakiego lub Takahaty.

#8 Szop z Pom Poko (1994, polski tytuł Szopy w natarciu Takahaty) pojawia się pod koniec filmu, kiedy Arrietta i jej rodzice opuszczają dom.

#9 Ostatni film anime Studio Ghibli, którego angielski dubbing był dystrybuowany przez Walt Disney Studios Motion Pictures (a.k.a. Walt Disney Pictures), zanim GKids (Sekret księgi z Kells, 2009 Chico i Rita, 2010) przejęło nad nim pieczę.

#10 Powstały dwie wersje dubbingu.W brytyjskiej obsadzie znaleźli się Saoirse Ronan (Arietta), Tom Holland (Shô), Mark Strong (Pod), Olivia Colman (Homily), a także Geraldine McEwan (Haru). W amerykańskiej główną rolę gra Brigitte Mendler (Nashville).

Saoirse Ronan (IG @saoirseronan), Ghibli

#11 Film zarobił ponad 145 milionów dolarów na świecie. Jest to piąty najbardziej dochodowy film anime w Stanach Zjednoczonych i jedyny z pierwszej piątki, który nie jest oparty na serii gier. Pozycję lidera zajmuje Pokemon: Film pierwszy (1998), który zarobił w Stanach ponad 85 milionów dolarów. Drugie miejsce okupuje Pokemon 2: Uwierz w swoją siłę (2000), a trzecie Dragon Ball Super: Broly (2018). Czwarta pozycja należy do Yu Gi Oh: Ostateczne starcie (2004).

#12 Film otrzymał bardzo pozytywne recenzje od krytyków filmowych; w serwisie Rotten Tomatoes na 120 recenzji 94% z nich stanowiły te pozytywne. Metacritic przyznał filmowi 80 punktów na 100 na podstawie 27 recenzji. Całkiem nieźle!

#13 Cristoph Mark z The Daily Yomiuri (japońska gazeta o największym nakładzie na świecie) pochwalił film, mówiąc, że jest „prawdopodobnie odwiecznym ulubieńcem wśród dzieci”. Szczególnie podobały mu się efekty, które opisał w następujący sposób:

„Krople wody są duże i kapią jak syrop; tykanie zegara odbija się echem po podłodze. (…) Zabiegi te dają widzom „wgląd we własny świat, ale z innej perspektywy”.

#14 Steve Rose, recenzent The Guardian przyznał filmowi cztery na pięć gwiazdek i opisał go jako „delikatną i fascynującą opowieść, głębszą i bogatszą niż natychmiastowa satysfakcja”.

Rose nazwał film „pokarmem dla duszy świata animacji”, jednak zauważył, że jeśli chodzi o poziom „nie do końca jest on porównywalny z perełkami studia, takimi jak Spirited Away czy Księżniczka Mononoke. Zabrakło epickiej skali rozmachu i treści dla dorosłych. Recenzent dodał, że pod jednym względem jest on jednak do nich podobny – też ma jasne kolory!

#15 Deborah Young z The Hollywood Reporter stwierdziła, że ​​film „pozostaje zasadniczo filmem dla dzieci”, co nie znaczy, że nie jest dobry. Young doceniła związek Sho i Arrietty i pochwaliła Yonebayashi za reżyserię. Nie sposób się z nią nie zgodzić.

Pst! Film zdobył nagrodę w kategorii Najlepszy Film Animowany przyznawaną przez Japońską Akademię Filmową w 2010 roku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial